Hoe ziet vrijheid eruit wanneer je haar vastlegt? In olieverfschilderijen en balpentekeningen tonen Bobbi Essers (2000) en Robin Wen (1994) elk op eigen wijze de vrijheidsdrang van hun generatie. Hun werk voert je mee van luie avonden met vrienden naar feesten die doorgaan tot in de vroege uurtjes.
Met vakkundige hand maken beide kunstenaars verstilde, filmische momentopnamen. Door zorgvuldig te kiezen wat zij tonen - en juist ook wat zij weglaten - ontstaan beelden die meer zeggen dan ze laten zien.
Robin Wen & Bobbi Essers | Nothing Makes Me Feel As Good is te zien in de Tuinzaal van Museum MORE in Gorssel van 14 mei t/m 15 november 2026. De tentoonstelling wordt samengesteld door senior conservator Marieke Jooren en junior conservator Vita Ostendorf.
Fragmenten van een gedeelde wereld
Voor haar olieverfschilderijen baseert Essers zich op analoge foto’s van haar vrienden. Op groot formaat legt zij met nauwkeurige techniek abrupt afgesneden fragmenten van haar wereld vast: een schouder, een oorbel, een pluk haar, een omhelzing. Deze details worden samengeweven tot beelden die aanvoelen als herinneringen aan een uitbundige avond – indrukken die blijven hangen wanneer de nacht allang voorbij is.
Omdat Essers dicht op haar onderwerp zit, ontstaat een voelbare intimiteit. Identiteit en gender laat zij vaak bewust in het midden – haar persoonlijke wereld opent zich zo voor bredere herkenning. Haar werk ademt queer-positiviteit: op haar doek worden mensen vereeuwigd in hun volle zijn.
Essers vangt de geest van Generatie Z: het avontuur, het nietsdoen en de liefde. In haar uitsneden en onverwachte combinaties schuilt iets dat tegelijk heel persoonlijk en breed herkenbaar is: de betovering van vriendschap.


Het nachtleven in blauwe lijnen
Waar Essers de intimiteit van haar directe omgeving verbeeldt, duikt Wen in de wereld van de Free Party en de rave-cultuur: vrije, vaak illegale feesten waar jongeren samenkomen op zoek naar extase en ontsnapping.
Die ongetemde wereld legt hij vast met uitzonderlijke technische precisie. Wen werkt voornamelijk met een ogenschijnlijk alledaags medium: de blauwe balpen. Texturen, lichtval en gezichtsuitdrukkingen worden bijna fotografisch weergegeven. De kenmerkende blauwe gloed verleent zijn werk een bevreemdende sfeer: het nachtleven lijkt los te komen van de gewone werkelijkheid.
In zijn beelden verschijnen lege feestlocaties in het ochtendlicht en dansende figuren zonder gezicht. Die afwezigheid wordt een kracht: het onbekende, het ongrijpbare, de tegenstellingen tussen uitbundigheid en stilte, tussen collectiviteit en eenzaamheid. Zijn werk functioneert als getuigenis van een subcultuur die balanceert tussen het fantastische en het alledaagse.
Momentopnames met open eindes
Essers en Wen tonen hun werkelijkheid als fragmenten met opzettelijk open eindjes. Bij Essers ontstaat ruimte door wat zij weglaat: identiteit vervaagt, details nemen het over. Bij Wen wordt het vreemde omarmd: lege ruimtes en anonieme lichamen benadrukken de vluchtigheid van vrijheid.
Beide kunstenaars delen een fascinatie voor het moment, dat ene ogenblik waarop tijd lijkt stil te staan. Hun werken zijn geen afgeronde verhalen – ze nodigen uit tot verbeelding en vragen de kijker zelf verbanden te leggen.
In een tijd waarin beelden elkaar in razend tempo opvolgen, vertragen Essers en Wen de blik. Ze maken het vluchtige leven van hun generatie zichtbaar, en laten het daar gewoon bestaan, in al zijn kwetsbaarheid, intensiteit en schoonheid.


Over Robin Wen
Robin Wen (Taiwan, 1994) woont en werkt in Brussel. In 2018 studeerde hij af aan La Cambre, de Belgische nationale Hogeschool voor Visuele Kunst, en won hij de Woluwe-Saint-Pierre Arts Prize voor zijn tekeningen. Zijn werk - hyperrealistische tekeningen in balpen, geworteld in de Free Party- en ravecultuur - werd sindsdien internationaal zichtbaar via beurzen en tentoonstellingen. Dit is de eerste keer dat zijn werk in een Nederlands museum te zien is.
Over Bobbi Essers
Bobbi Essers (Enschede, 2000) woont en werkt in Amsterdam. Ze studeerde in 2022 af aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht en behaalde in 2024 haar master aan het Frank Mohr Institute. In 2023 ontving ze de Koninklijke Prijs voor de Schilderkunst. Sindsdien nam ze deel aan tentoonstellingen in binnen- en buitenland, waaronder de groepstentoonstelling Reality Check van Museum MORE in 2025.




